Espresso & Jazz

Nils Petter Molvær (NPM), norweski trębacz, kompozytor i producent, czerpiący z takich gatunków muzycznych jak jazz, ambient, house, elektronika, break beats, jak i elementów hip hopu, rocka czy popu, które z lekkością łączy, tworząc unikalne i dramatyczne pejzaże muzyczne o niespotykanej intensywności.¹

Początek i korzenie

NPM urodził się w roku 1960 na norweskiej wyspie Sula (około 7 tys. mieszkańców) położonej w północno-zachodniej części Norwegii i słynącej z (jak mówi sam Nils) „przetwórstwa rybnego i fabryki produkującej wełniane swetry, skarpety i inne rzeczy”².

W świat muzyki jazzowej wprowadza młodego Nilsa jego ojciec – klarnecista i saksofonista jazzowy, Jens Arne Molvær (urodzony 16 grudnia 1940 w mieście Langevåg). Pierwszym nauczycielem gry na trąbce Nilsa był Oddbjørn Øyen, który miał niemały wkład w początkowe zainteresowanie Nilsa tym instrumentem. Prawdziwie jednak w świat trąbki wepchnął go nieżyjący już Ole Egil Torp, nauczyciel z liceum Tonheim.

Wyjazd na studia — Trondheim

Po jakimś czasie grania w szkolnych zespołach i lokalnych knajpach w 1979 opuszcza na dobre wyspę Sula by studiować w Konserwatorium Muzycznym w mieście Trondheim. Kierunek, na którym spędza dwa lata, to pedagogika muzyczna na Wydziale Klasycznym. Studia nie wciągają młodego muzyka, ponieważ jak sam twierdzi „nie było to coś, co naprawdę chciałbym robić”³.

Oslo

W 1982 roku 22-letni muzyk wyjeżdża do Oslo, po otrzymaniu od Jona Balke propozycji wspólnego grania w dziecięcym teatrze. Nils gra przez jakiś czas w około dziesięciu jazzowych zespołach, po czym dołącza do grupy Masqualero, w której grają basista Arild Andersen, perkusista Jon Christensen, klawiszowiec Jon Balke i saksofonista Tore Brunborg.

Artyści wydają wspólnie albumy Bande À Part [1985], Aero [1987] oraz Re-Enter [1990].

Z grupą tą Nils jest związany do 2003 roku, co nie przeszkadza mu we wcześniejszym rozpoczęciu solowej twórczości.

Kariera solowa – narodziny geniuszu

Molvær debiutuje solo w 1997 roku albumem „Khmer” [ECM], który do dziś sprzedał się w ponad stu tysiącach egzemplarzy. Następna płyta – „Solid Ether” (2000) zostaje również wydana przez słynne niemieckie wydawnictwo ECM.

Kolejne wydawnictwa to:

• NP3 [2002]
• Er [2005]
• Re-Vision [2008]
• Hamada [2009]

Nie uwzględniając wydania koncertowego — „Streamer” [2004] oraz płyt remiksowych — Recoloured [2001] i Remakes [2005], jak i płyt nagranych gościnnie u innych muzyków takich, jak Sidsel Endresen, Jon Balke, Arild Andersen czy Lars Danielsson.

Nuta (a jak!) prywaty

Pierwszy raz z twórczością Nilsa zetknąłem się jakieś 8 lat temu. Wtedy to ojciec zabrał mnie na koncert w Kongresowej. Nie słyszałem takiej muzyki nigdy wcześniej, Był to jeden, trwający ponad półtorej godziny trans. Trans muzyków, w którym uczestniczenia nie dało się uniknąć. Zostało mi to w pamięci na długo.

Po koncercie pożyczyłem od ojca płytę Re-Coloured i wpadłem w twórczość Nilska na dobre.

Czego i Wam z całego serca życzę.

Źródła:

1. http://www.nilspettermolvaer.no, tłumaczenie własne [↩]
2. http://www.clubber.pl/teksty/Trebacz_z_Pogranicza_cz_1,a,876.html [↩]
3. ibidem [↩]

Tagi: nu jazz, Molvaer, trąbka, jazz, Muzyka

Krzysztof Zajączkowski